Kaktusy to coś więcej niż tylko skarby botaniczne. Są środkiem przetrwania i źródłem pożywienia dla milionów ludzi. Te kolczaste kaktusy o płaskich łodygach należą do rodzaju Opuntia z rodziny Cactaceae. Pochodzą z Nowego Świata. Ich owoce są jadalne. Sama roślina jest powszechnie uprawiana.
Najbardziej znaną odmianą jest opuncja figowa indyjska (O. ficus-indica ). Jest to ważne w regionach tropikalnych i subtropikalnych. Ludzie zależą od tego, jeśli chodzi o jedzenie. Roślina rośnie w formie krzewu lub drzewa. Może osiągnąć wysokość 5,5 metra (18 stóp). Kwitną duże żółte kwiaty. Owoc ma 7,5–10 cm (3–4 cale) szerokości.
Kwiaty zamieniają się w owoce. Ich kolor zmienia się od białego do żółtego i czerwono-fioletowego. Rolnicy zbierają owoce. Zbieramy także jadalne pędy (klocki). Roślina ta wykorzystywana jest jako pasza dla zwierząt. To jest klucz do przetrwania.
Nasiona są twarde. Pozyskuje się z nich olej. To wartość dodana wykraczająca poza świeże spożycie. Łodygi zawierają dużo wody. Jest to bardzo ważne w czasie suszy. Preferowane są odmiany bez kolców na paszę. Gdy brakuje wody, zwierzęta ją zjadają.
„Ze względu na dużą zawartość wody w łodygach, mogą być stosowane jako pasza awaryjna dla zwierząt gospodarskich podczas suszy.”
To właśnie ta wszechstronność sprawia, że kaktusy są tak wyjątkowe. To nie tylko kaktus. To jest infrastruktura.
Jak gruszka kaktusowa podbija nowe terytoria
Patrzysz na duże, efektowne kwiaty i myślisz: „To świetnie wyglądałoby w moim ogrodzie”. Jest to całkowicie słuszna opinia. Niektóre rodzaje kaktusów uprawia się wyłącznie w celach zdobniczych ze względu na imponujące kwiaty. Ponadto są bardzo łatwe w rozmnażaniu. Weź część łodygi, posadź ją, a nowy kaktus będzie gotowy.
Jednak łatwość uprawy to miecz obosieczny.
Dwa najsłynniejsze gatunki, kaktus Engelmanna (Opuntia engelmannii ) i kaktus palmowy (Opuntia basilaris ), stanowią integralną część krajobrazu południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Doskonale wpisują się w lokalny ekosystem. Są silni, należą do tego miejsca.
Natura utrzymuje je w ich naturalnym środowisku. Drapieżniki. Pasożyty. Konkurs. Krucha i delikatna równowaga.
Rozwiązanie z ćmą kaktusową
Równanie zmienia się, gdy wykraczasz poza pierwotny zakres.
Kiedy pierwsi odkrywcy przywieźli kaktusy do Australii i Republiki Południowej Afryki, nie przywieźli ze sobą żadnych naturalnych wrogów, aby utrzymać populację kaktusów pod kontrolą. Kaktusy znalazły się w nowej glebie bez hamulców biologicznych. Zapuściły korzenie. Rozprzestrzeniły się. Z biegiem czasu stały się szkodnikami inwazyjnymi.
To nie jest hipotetyczny scenariusz. Jest to zarejestrowane wydarzenie ekologiczne. Kaktusy wypierają rodzime rośliny. Duszą lokalną florę. To problemy wymagające konkretnych rozwiązań.
Biologiczny mechanizm kontroli
Jak więc zapobiec wzrostowi kaktusów z jednego sadzonki i rozwojowi w trudnych warunkach?
Nie stosuje się herbicydów. Wszystko wokół nie jest spalone.
Wprowadzane są określone drapieżniki. W przypadku Australii i części południowej Afryki rozwiązaniem są ćmy z rodzaju Cactoblastis. Ćmy te składają jaja na płaskich łodygach (dłoniach) kaktusów. Larwy wykluwają się i zjadają wnętrze kaktusa.
To nie jest totalna destrukcja. Jest to ukierunkowana kontrola biologiczna. Ćmy uniemożliwiają gatunkom inwazyjnym przejmowanie całych ekosystemów.
Czy Twój ogród jest bezpieczny?
Jeśli uprawiasz kaktusa Engelmanna lub kaktusa palmowego w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, prawdopodobnie nie będzie to miało na ciebie wpływu. Są częścią lokalnej ekologii.
Jeśli jednak mieszkasz poza tym regionem, zadaj pytania przed wejściem na pokład. Sprawdź, czy gatunek ten jest wymieniony jako inwazyjny na Twoim obszarze. Łatwość, z jaką się rozprzestrzeniają, oznacza, że porzucona roślina może w ciągu zaledwie kilku lat zamienić się w szkodliwy chwast.
Piękno jest łatwe do znalezienia. Kontrolowanie inwazyjności jest znacznie trudniejsze.
Który kaktus powinien rosnąć i gdzie? To jest prawdziwe pytanie. Odpowiedź często leży w zrozumieniu, co powstrzymuje ich gdzie indziej. Jeśli nie wykonasz tych kontroli, zegar tyka.
