Je hebt de huwelijksreisfase overleefd. Je hebt het eerste echte gevecht overleefd. Jullie hebben zelfs de ongemakkelijke eerste vakantie afgehandeld zonder elkaar te vermoorden. Nu komt de grote. Het M-woord. Intrekken.
Het komt het dichtst in de buurt van een huwelijk zonder het juridische papierwerk of het ‘ik doe’.
Voor veel moderne paren is samenwonen slechts een proefrit. Een manier om te zien of je de alledaagse realiteit van het bestaan van iemand anders aankunt. En voor sommigen is het gewoon een briljante manier om je huur te halveren. (Geen oordeel hier. Huur is krankzinnig.)
Maar hier zit het addertje onder het gras. Als je er overhaast in gaat, of erger nog, de redenen verkeerd begrijpt, loop je misschien regelrecht een breuk tegemoet.
De gegevens achter het uiteenvallen
Laten we naar de cijfers kijken. Ze zijn niet mooi.
Uit een onderzoek van Rutgers uit 2007 bleek dat bij meer dan 50% van de eerste huwelijken in de VS een periode van samenwonen voorafging. Het lijkt het nieuwe normaal. Maar dan zijn er de CDC-gegevens. Hieruit blijkt dat bijna de helft van de paren die gaan samenwonen binnen vijf jaar uit elkaar gaat.
Waarom de discrepantie? Omdat timing belangrijk is. En motivatie is belangrijk.
Inwonen kan een mooie inkijk zijn in jullie toekomst als koppel. Of het kan de versneller zijn die een relatie afbrandt die niet sterk genoeg was om op zichzelf te staan.
Er bestaat geen universeel regelboek. Wat voor het ene koppel werkt, kan voor het andere koppel een ramp zijn. Maar er zijn tekenen. Voorspellers. Manieren om te bepalen of u klaar bent voor de halve duik of dat u gewoon de huur vermijdt.
Tekenen dat je klaar bent om samen te gaan wonen
Het eerste teken is bedrieglijk eenvoudig. Kennen jullie elkaar eigenlijk?
Voordat je sierkussens gaat uitzoeken, moet je daar eerlijk op antwoorden. Niet de versie van “ken ik ze?” waar je elkaar in joggingbroek hebt gezien en Thais eten hebt besteld. De echte versie.
Je moet weten hoe ze met stress omgaan. Je moet hun bestedingspatroon in tijden van crisis kennen. Je moet hun gezinsdynamiek kennen.
Als je er komt wonen alleen maar omdat je het beu bent om alleen te zijn, of omdat het huurcontract afloopt, maak je jezelf kans op mislukking. De redenen moeten solide zijn. Je moet voor elkaar kiezen. Niet alleen ruimte delen.
De vragen die u moet stellen
Ga zitten voordat u iets tekent. Voer het gesprek. Het is niet romantisch. Het is praktisch. En dat is precies waarom het werkt.
Stel jezelf deze vragen:
- Wat zijn de financiële regelingen? Is het 50/50? Op inkomen gebaseerd? Wie betaalt waarvoor?
- Wat is de taakverdeling? Wie maakt de badkamer schoon? Wie zet het afval buiten? Wie pakt de vervelende lekkende kraan aan?
- Wat zijn de grenzen? Heeft u soloruimte nodig? Hoeveel tijd alleen is gezond?
- Wat is de exitstrategie? Als het niet lukt, wie vertrekt er dan?
Dit zijn geen dealbreakers. Zij vormen de basis. Zonder hen, raad je het maar. En in een relatie is gokken duur.
Samenleven met de persoon van wie je houdt is niet alleen een logistieke verschuiving. Het is een injectie van intimiteit waar veel op het spel staat. Je kunt de stichting niet vervalsen. Je moet het bouwen.
Sommige signalen zijn duidelijk. Sommige zijn subtiel. De meeste mensen missen de subtiele, totdat ze dozen uitpakken in een keuken die ze haten.
Zo weet je of je daadwerkelijk voorbereid bent. En nee, ‘ik hou van ze’ is niet voldoende.
Je weet alles (en ik bedoel alles)
Er bestaat een hardnekkige stedelijke mythe dat intrekken na drie weken daten romantisch is. Dat is het niet. Het is roekeloos. Zelfs in films eindigt dit plotpunt in een ramp of een zeer dure breuk.
Voor echte betrokkenheid zijn data nodig. U moet weten waarvoor u zich aanmeldt. Deskundigen zijn het over het algemeen eens over een tijdlijn: minimaal zes maanden. Sommigen zeggen een heel jaar. Het doel is om de ‘wittebroodswekenfase’ te ontlopen.
Tijdens die eerste paar maanden zie je een hoogtepuntrol. Je ziet de beste versie van hun persoonlijkheid. Je ziet niet hoe ze om 2 uur ‘s nachts omgaan met een kapotte vaatwasser. Je ziet hun schulden niet. Je ziet de eigenaardigheden van hun slaapschema niet.
Als de omvang van uw kennis over uw partner het gewenste aantal threads of hun favoriete koffiebestelling is, bent u nog niet klaar om een huurovereenkomst te delen. Je moet de saaie dingen weten. De vervelende dingen. Het spul waardoor je met je ogen rolt als niemand anders luistert.
Je brengt de meeste nachten al samen door
Succesvol samenwonen is zelden een verrassende zet. Het is meestal de laatste stap in een proces dat maanden geleden is begonnen.
Kijk naar je kalender. Hoeveel nachten per week brengt u bij hen door? Of die van jou?
Als je al vijf of zes avonden in de week samen bent, is het ‘proefdraaien’ effectief gebeurd. Je hebt waarschijnlijk een systeem ontwikkeld. Misschien hebben jullie een lade bij elkaar thuis. Misschien heb je een speciaal plekje voor je schoenen in de gang.
Deze routine is belangrijk. Het bewijst dat u als eenheid kunt functioneren voordat u een contract tekent dat uw financiën met elkaar verbindt. Als de relatie onder deze voorwaarde van gedeeltelijke fusie sterk is, is de kans veel groter dat de volledige integratie zal overleven.
Als je elkaar momenteel twee keer per week ziet, haal dan even adem. De sprong is te groot. Overbrug eerst de kloof.
Je hebt gevochten en overleefd
Je weet pas hoe solide een relatie is als deze op de proef is gesteld.
Een stel dat nooit ruzie heeft gehad, is geen perfect stel. Het is een onervaren koppel. Ze zijn nog niet lang genoeg samen om hun wrijvingspunten te onthullen.
Samenleven is een motor voor conflicten. Je maakt ruzie over gerechten. Je maakt ruzie over de thermostaatinstellingen. Je zult ruzie maken over wie vergeten is toiletpapier te kopen. Deze zijn onvermijdelijk.
De vraag is niet of je zult vechten. Het gaat erom of je het gevecht kunt oplossen.
Heeft u een meningsverschil gehad dat langer dan een uur heeft geduurd? Hebben jullie naar elkaars perspectief geluisterd? Heb je een compromis gevonden? Of liep de ene persoon gewoon weg totdat de andere persoon het opgaf?
Als je deze dynamiek nog niet hebt getest, is het ondertekenen van een huurcontract een gok. Ontdek of uw relatie een storm kan doorstaan voordat u de deur achter u op slot doet.
Jullie hebben samen gereisd en elkaar niet vermoord
Reizen is de ultieme relatiestresstest.
Het gaat om twee grote knelpunten: geld en logistiek.
Als je op reis gaat, ben je buiten je comfortzone. Je hebt te maken met vertragingen, slecht weer en onbekende omgevingen. Je geeft ook veel geld uit, wat vaak tot spanningen leidt.
Als je niet alleen een vakantie kunt overleven, maar er ook daadwerkelijk in kunt gedijen, heb je een sterke indicatie dat je met gedeelde ruimte om kunt gaan.
Denk aan je laatste reis. Heb je een compromis gesloten over het reisschema? Heb je de rekening eerlijk verdeeld? Heb je geklaagd zonder het karakter van je partner aan te vallen?
De verborgen kosten van samenwonen
Samenwonen wordt vaak afgeschilderd als de ultieme sprong in het diepe. Het is gemakkelijk om het idee van wakker worden naast je favoriete persoon te romantiseren. Het is ook ongelooflijk gemakkelijk om een relatie kapot te maken door er meteen in te springen. Misschien makkelijker dan je helemaal terugtrekken, aangezien de lijst met dingen die fout kunnen gaan in een gedeelde woonsituatie feitelijk oneindig is.
Als je onvoorziene conflicten wilt vermijden, moet je eerst naar de niet-sexy dingen kijken.
Financiën
Geld is een van de grootste relatiestressoren. Het verslaat elke dag een strandvakantie. Samenwonen betekent dat u uw leven financieel aan elkaar koppelt. Als je niet weet waar je aan begint, zul je eindigen met meer conflicten – en wrok – dan je had verwacht.
Is uw partner een spender? Een spaarder? Een uitgehongerde kunstenaar? Een dwangmatige shopper? Het maakt niet noodzakelijkerwijs uit wat de antwoorden zijn. U hoeft ze alleen maar te hebben voordat u gaat samenwonen. Neem een weloverwogen beslissing. Spring er niet blind in.
Ruimte
Je brengt al vijf nachten per week bij hen door. De echte vraag is: tel je de uren totdat je naar huis gaat en alleen bent?
Deeltijds samenwonen is heel anders dan echt samenwonen. Bent u bereid een groot deel van uw persoonlijke ruimte en privacy op te geven? Zijn jij en je partner het eens over hoeveel van die ruimte en privacy je zult behouden na het samenvoegen van huizen?
Verwachtingen en motivatie
Samenwonen kan een slimme zet zijn voor stellen die al het grootste deel van hun tijd samen doorbrengen. Je bespaart op de kosten van levensonderhoud. Je verbrandt minder gas als je niet heen en weer hoeft te rijden van elkaars huis.
Maar als een van jullie denkt dat je slim bent door bij elkaar te komen wonen, en de ander denkt dat je je aan het voorbereiden bent om te trouwen, zal er iemand erg gewond raken. Of dakloos. Motivaties zijn een cruciale factor. Je moet ze vooraf begrijpen.
Als je bij je partner gaat intrekken omdat je je daartoe onder druk gezet voelt, denk er dan nog eens over na. Voor succes bij het delen van een huis zijn twee zeer bereidwillige deelnemers nodig. Als je halfslachtig te werk gaat, weet je vrijwel zeker dat je niet de moeite zult doen om het te laten werken.
Kinderen
Als u of uw partner kinderen heeft, ligt de lat aanzienlijk hoger. In- en verhuizen is een veel groter probleem als er kinderen met u mee verhuizen. Denk er lang en diep over na. Denk er dan nog eens over na.
De meeste kinderen hebben stabiliteit nodig om te kunnen gedijen. En als je erover nadenkt, en er nog eens over nadenkt, en je wilt nog steeds een huis delen met degene van wie je houdt, overweeg dan een paar tips voor een succesvolle verbintenis.
Tips om samen te gaan wonen
Samenwonen kan een van de beste beslissingen zijn die u en uw partner nemen. Zeker als het mooi uitpakt. Om de kans op een mooi resultaat te vergroten, overweeg dan deze aanbevelingen:
Wees op neutraal terrein.
Het is moeilijk om je echt thuis te voelen als je de ruimte van iemand anders betreedt. Als iemand anders uw woning betreedt, kan het lijken alsof uw ruimte wordt binnengevallen. Begin indien mogelijk opnieuw in een huis dat u samen uitzoekt.
Bespreek verantwoordelijkheden.
Misschien zit u al op dezelfde pagina als het gaat om klusjes en financiën. Maar als je dat niet doet, kan het rampzalig blijken. Dus als u niet hetzelfde denkt, bespreek deze onaangename zaken dan vooraf. Werk een gedetailleerd plan uit over hoe zaken als schoonmaken, koken, huur en nutsvoorzieningen worden verdeeld.
Geef jezelf wat ruimte.
Hoe graag je ook tijd met je partner doorbrengt, onthoud: we praten 24/7. Er zijn maar weinig mensen die dat niveau van saamhorigheid kunnen beheersen zonder enige vorm van pauze. Zorg ervoor dat jullie allemaal, zonder schuldgevoel, een soort plek hebben die jullie de jouwe kunnen noemen. Er is voldoende ‘ik’-tijd en/of tijd met je andere vrienden ingebouwd in je woonarrangement.
Hoop op het beste… maar plan op het ergste.
Als alles goed gaat, duurt uw samenwoning jaren en jaren en leeft u nog lang en gelukkig. Maar scheidingen komen wel eens voor. Zet de romantiek even opzij en wees praktisch. Als het gaat om zaken als het kopen van meubels of het adopteren van huisdieren om je nieuwe, gedeelde ruimte te vullen, verdeel dan de spullen onder elkaar in plaats van de kosten. Je zult zoveel minder in de problemen zitten als je besluit uit elkaar te gaan.
Nu snel. Terug naar de romantiek. Je gaat samenwonen.
