Mijn moeder spaart kookboeken.
De meeste liggen onaangeroerd, zware boekdelen liggen stof te vergaren. Hetgene dat ertoe doet, is anders. Het is gevuld met stukjes papier, afgedrukte e-mails en servetten die ze al tientallen jaren bewaart. Er is een recept voor ‘Holiday Fun’ van een vriendin uit Nashville, in 2004 per e-mail verzonden. Een vergeeld vel papier met de instructies voor haar mandarijncake, gekrabbeld door mijn grootmoeder. En ja, een ‘chill’ recept uit mijn kindertijd. Ingrediënten? Chilipoeder. Selderij. Hete saus. Kook deze alsjeblieft niet.
De winnaar is echter een Bundt-cake.
Het begint met boxmix. Iedereen doet dit nu eigenlijk. Maar de truc zit hem in wat je toevoegt. Meestal gaan we tijdens de vakantie voor chocolade. Dik, donker, veilig. Maar vorige week hebben we iets anders geprobeerd. Citroen. En het werkte beter dan we hadden verwacht.
Hoe het eigenlijk werkt
Kijk niet naar de oude foto’s van de aantekeningen van mijn moeder als je de chocoladeversie wilt. Deze keer doen we citroen.
Pak een doos gele cakemix. Doe het in een grote kom. Voeg een pakje instant citroenpuddingpoeder toe. Dit is waar de magie gebeurt. Voeg natuurlijk plantaardige olie en eieren toe. Maar verwissel het water. Volledig. Vervang het door vers citroensap. Voeg voor de goede dosis wat citroenschil toe en vergeet de zure room niet.
Klop het. Het zal er nat uitzien. Dik, maar nat.
Giet het in een ingevette Bundt-pan. Bak het. Laat het afkoelen.
Terwijl het bakt, maak je het glazuur. Gewoon poedersuiker en een beetje citroensap. Klop ze door elkaar tot het geen poeder meer is maar een kleverig, lichtgeel slijm. Wacht tot de taart is afgekoeld. Als je warm glazuur op hete cake aanbrengt, smelt het in de scheuren. Als je wilt dat het bovenop blijft liggen, laat het dan afkoelen. Sprenkel het glazuur over de ringen van de Bundt. Eten.
Zure room is niet alleen vet, het is structuur.
Smaakt het zelfs echt?
Het was de eerste keer dat we de citroenruil deden. Mijn moeder was sceptisch. Ik was optimistisch.
Het resultaat was helder. Scherp. Niet plakkerig, gewoon scherp en schoon. De instantpudding brengt meestal die chemische zoetheid met zich mee die je niet kunt negeren. Het verse sap en de schil snijden er dwars doorheen. De zure room doet het zware werk aan de textuur. Het maakt de kruim compact maar ongelooflijk vochtig. Het smaakt niet meer als een doos. Het smaakt alsof een bakkerij een fout heeft gemaakt en geluk heeft gehad.
De cake is luchtig, maar niet luchtig. Het blijft bij jou.
Ik sprak er vorige week met mijn vader over. De laatste plakjes had hij zes dagen bewaard. Hij zei dat het vandaag hetzelfde smaakte als dinsdag. Wat veel zegt. Of er staat dat hij veel taart eet. Waarschijnlijk allebei.
Het is een goedkope overwinning voor het weekend. Misschien zelfs een overwinning op dinsdagavond, als je je dramatisch voelt.
